Schoorlse activisten maken een verhelderende film over biomassa

De film laat het prachtige bos zien, dat komende maand tegen de vlakte gaat!
Teken de petitie

Doorbraak in inzichten rond grootschalige kap?

Stoppen met kappen, eisen een groot aantal natuurorganisaties. Ze benoemen tegelijk ook de krachten die deze stap tegenhouden.
Eindelijk worden onze argumenten overgenomen door een aantal natuurorganisaties: de aanzuigende werking van het verstoken van biomassa in grote centrales en voor privé stook van hout in houtketels wordt erkend:

“De groeiende vraag naar hout als biomassa voor energieproductie”, zei Urgenda-directeur Marjan Minnesma vrijdag met bedrukt gezicht. Energiecentrales en ketels verbranden grote volumes houtbrokjes, om elektriciteit en warmte te genereren. Ze souperen al het kaphout van Staatsbosbeheer al op. Ondertussen willen provincies huizen aardgasvrij maken met warmte uit houtketels. “Dat is best een groot gevaar”, aldus Minnesma.

Het probleem van de herstelperiode van bossen voordat zij weer echt flink CO2 opnemen wordt benoemd:

Op papier telt houtverbranding ook als duurzame energie, getuige de ‘groene’ subsidie ervoor. Maar dit is wetenschappelijk omstreden. Pas als jonge aanwas terug groeit, ter compensatie van bomenkap, is bio-energie klimaatneutraal. Minnesma: “Die tijd hebben we niet bij het klimaatprobleem.”

De aanzuigende werking:

Van de biomassavraag gaat een “zuigende kracht” uit voor kaalslag, zei de gezaghebbende bos-expert Jaap Kuper vrijdag in Den Haag bij de presentatie van het plan. De handel in kaphout is volgens hem normaal geworden onder bosbeheerders. Hierdoor sneuvelen gezonde bomen en krijgt jong loof geen kans, aldus Kuper.

bron artikel: Trouw 13-04-2019

Over het alternatief  van "bossen slachten" (grootschalige kaalslag zoals nu) naar "bossen melken"  (bossen regelmatig uitdunnen), zoals Kuper voorstelt hebben wij wel de nodige twijfel. Niet omdat uitdunnen niet op een verantwoorde wijze mogelijk zou zijn (bijvoorbeeld met paarden in plaats van ecosystemen vernietigende grote machines), maar omdat een verantwoorde bescheiden kap tot nu toe geen bestaande praktijk is en "uitdunnen" vaak als eufemisme wordt gebruikt (er blijven een paar bomen staan) voor feitelijke kaalslag. We vertrouwen SBB en Natuurmonumenten gewoon niet meer.

Eenzame boomstronk tekent oorlog om het bos

In de Volkskrant van 09-04-2019 een artikel over de boskap in Nederland. 

Eenzame boomstronk tekent oorlog om het bos

Centraal punt: hoe het mogelijk is dat er in Nederland  zoveel bos wordt gekapt, terwijl dat zelfde bos zo'n belangrijke rol kan spelen in de klimaatproblematiek.
N.b Nederland is in Europa na Ierland en IJsland het land met de minste bos.
Aanvulling: In het artikel 'Eenzame boomstronk tekent oorlog om het bos' (Ten eerste, 8 april, pag. 14) werd gesteld dat Nederland in de periode 2013-2017 ruim drieduizend hectare bosoppervlak is kwijt geraakt. Dat moet zijn: 5400 hectare...


In de Trouw vandaag: Natuurmonumenten stopt met het kappen van bomen
Het artikel roept de suggestie op dat de Natuurmonumenten nog steeds gelooft dat als ze het maar beter uitleggen mensen wel overtuigd kunnen worden. De stop is slechts tijdelijk om de gemoederen wat te bedaren, lijkt het.

Daarom is het opiniestuk dat ook vandaag in de NRC verscheen van de hand van Maria Quist ook van zo'n groot belang :  Stop de moord op ons bos  Ook Quist werkte net als Frits van Beusekom die al eerder de ontwikkelingen bekritiseerde bij Staatsbosbeheer en daarnaast ook bij Natuurmonumenten. Het is een heel scherp, warm en duidelijk pleidooi tegen het bestaande maakbaarheidsdenken:

Naast de moedeloos makende kaalgekapte en kapotgereden voormalige bospercelen staan als schaamlap informatieborden die juichend melden dat hier wordt gewerkt aan topnatuur met een „nieuwe toekomst voor planten en dieren”.
Had je vroeger de illusie van uitgestrekt bos, waar je genoot van de intieme beslotenheid van het groen, de geuren en geluiden, daar kun je nu kilometers ver kijken, tussen stobben en staken, met altijd wel auto’s in de verte. Duizenden hectares bos, ontsnapt aan ontginning, ruilverkaveling en bebouwing, het leefgebied voor talloze soorten planten en dieren, van mossen, varens, paddenstoelen, reptielen, insecten, vogels, vossen en herten en dassen, zijn letterlijk voor de bijl gegaan.

Dat Maria spreekt van ons bos is van groot belang; als we ons zelf als deel van het bos ervaren, worden wij  ook van onze habitat  beroofd. Het gaat niet  om een verzameling bomen, maar om een toevluchtsoord uit een door menselijk ingrijpen vaak vernielde, lelijke en giftige omgeving.

Je hoort vaak dat het dom is om bomen te kappen in tijden van klimaatbeheersing, en dat bodemverstoring droogte veroorzaakt. Wat nog onvoldoende belicht bleef, is de vernietiging van bestaande levensgemeenschappen. Een bos is niet zomaar een stel bomen bij elkaar. Het is één organisch geheel, langzaam en subtiel gegroeid. Een bos is een verwevenheid van levende organismen, verbonden en van elkaar afhankelijk. Een bezit om te koesteren en je verantwoordelijk voor te voelen.

Ze beschrijft het failliet van het maakbaarheidsdenken:

Natuurlijke processen en ‘biodiversiteit’ laten zich niet afdwingen. Tussen de boomstronken zijn de jonge heidescheuten inmiddels ruimschoots ingehaald door aangewaaide zaailingen van omringende bomen en struiken. Een leger vrijwilligers, schoolkinderen, padvinders en bewoners van penitentiaire inrichtingen zijn, met machinale ondersteuning, ingezet om het bos eronder te houden .

Uit haar artikel spreekt de liefde voor de natuur die we zo missen bij de huidige managers van de natuur.  Het verlies van schoonheid op tientallen plekken in onze dagelijkse omgeving, dat verlies voelt zij ook:

Alles wat leeft, gedijt het best bij liefde, waardering, aandacht en rust, zodat alle leven zich naar zijn aard kan ontwikkelen en tot bloei kan komen. Deze instelling, waar natuurbescherming ooit mee van start ging, is verreweg te prefereren boven het huidige maakbaarheidsdenken. 

Trouw artikel , meldpunt bomenkap en landelijke petitie

Opnieuw een artikel in Trouw over de dramatische boskap van de afgelopen 5 jaar. Eindelijk is het in de mainstream media doorgedrongen. Het begint met bioloog Frits van Beusekom die zijn voormalige werkgever Staatsbosbeheer aan de schandpaal nagelt: “Staatsbosbeheer kapt zijn eigen draagvlak weg door onnodig grote stukken bos om te zagen” Hij benoemt dat al jaren talrijke plaatselijke groepen zeer gefrustreerd  de noodklok luiden zonder gehoor te vinden. Erg herkenbaar voor ons.
Het bestaan van een landelijk meldpunt bomenkap wordt gemeld en dat op beternatuurbeleid de landelijke petitie voor een beter bosbeleid is gestart. Nog maar 15.000 handtekeningen. Dat moeten er minstens een miljoen worden. Dus  geef het door aan vrienden en bekenden en vergeet zelf niet te tekenen!

Bescherm het bos tegen de ecologen

In samenhang met een programma van Monitor verscheen in de Volkskrant een artikel over de ontbossing in Nederland.
Op basis van een bepaald landschapsideaal worden er ongelooflijk veel bomen gekapt, zo schrijft Teun van de Keuken. De gewenste natuur voldoet echter niet aan de verwachtingen en we komen zo steeds meer in een situatie terecht dat er alsmaar massaal  en ongewenst ingegrepen moet worden in het landschap.

Misschien is dit wel een naïeve manier van tegen deze ontwikkelingen aankijken, hoe goed het ook is dat deze ontwikkelingen gemonitord worden. Wellicht is er eerder zo dat Staatsbosbeheer een groot economisch belang heeft bij grootschalige kap (en het vangen van Europese subsidies voor landschapsontwikkeling) en dat het gewoon om het geld gaat, om de omzet. Dat wij minder van het landschap kunnen genieten; dat de opvang van CO2 ernstig gereduceerd wordt door verdwijnende grote bomen, dat  hout bij gestookt wordt in grote centrales; dat er subsidie is op palletkachels, en dat door al deze ontwikkelingen bij elkaar dat de luchtkwaliteit alsmaar verder achteruit gaat, ja , jammer dan.

Nauurmonumenten de grote ontbosser

Ingezonden brief aan De Volkskrant 16 juni 2012

De grote ontbosser
Natuurmonumenten deelt prijzen uit voor de groenste Kamerleden (Binnenland, 13 juni). En ja, dat zijn Kamerleden van partijen die Natuurmonumenten in haar beleid van ontbossing steunen. Want hoe groen is Natuurmonumenten zelf? Wij hebben onze mond vol van de ontbossing elders in de wereld. Hier in Nederland is Natuurmonumenten de grote ontbosser. In hoog tempo is Natuurmonumenten Nederlands bos (de natuurlijke staat van grote delen van ons land) aan het vervangen door parklandschappen die hier niet duurzaam voorkomen en in de natuur geen schijn van kans hebben. Met ecologische onzin argumenten worden onze bossen vervangen door heidevelden en zandverstuivingen. Beide landschappen zijn ontstaan door toedoen van de mens en waren ecologische rampen. Massale kap en overbegrazing zorgden voor niet-Nederlandse landschappen. En juist die landschappen worden nu op grote schaal nagemaakt. Het voordeel voor Natuurmonumenten is het eigenbelang. De natuur laat van de parklandschappen geen spaan heel. En dus moeten met veel (Europese) subsidies de landschappen tegen de natuur beschermd worden. Natuurmonumenten blijft er groot door. De verliezer is de natuur. Welke politieke partij gaat zich uitspreken tegen deze vernieling van de natuur, gaat zich verzetten tegen de afbraak door Natuurmonumenten? Dan maar geen prijs van Natuurmonumenten.

Paul Baken, Margriet Timmermans, Groesbeek, Actiegroep Red ons bos

Welkom burgemeester Keereweer!

De nieuwe Burgemeester van Groesbeek, de heer Keereweer, heeft een flinke uitdaging.

Niet alleen vanwege de bekende problemen als de gemeentelijke herindeling en het centrumplan.

Burgemeester Keereweer heeft zich al eerder met Groesbeek en zijn voorheen prachtige omgeving bemoeid.

Onze nieuwe burgemeester vond dat het Groesbeekse bos moest verdwijnen. Nee, niet na inspraak door de bewoners van ons dorp. 10 jaar voorbereiding in achterkamertjes resulteerden in het plan Heiderijk waar uiteindelijk zo´n 300 ha natuur moet verdwijnen voor een kunstmatig aangelegd parkje. Zo’n aangelegd parkje kan in de natuur niet bestaan.

Met simpel aantoonbare niet juiste verhalen als “het is hier altijd heide geweest” en “voor elke gevelde boom wordt er een herplant” is geprobeerd om achteraf het plan te rechtvaardigen.

Tevergeefs, een ruime meerderheid van de omwonenden bleef tegen de natuurvernieling.

De heer Keereweer was, als een van de stuurgroepleden van Heiderijk, een van de drijvende krachten op de achtergrond achter deze vernieling van onze natuur.

Diezelfde stuurgroep die beloofde dat we inspraak zouden krijgen hoe onze leefomgeving uit gaat zien, maar dat niet waarmaakte. Toen de inspraak vorm werd gegeven bleken alleen voorstanders van het plan welkom te zijn in de klankbordgroep.

Dezelfde stuurgroep die niet reageert op berichten van ons, die niet communiceert met hen die de dwaze Heiderijk plannen niet wensen.

Meneer Keereweer heeft wat goed te maken. Nu kan hij herstellen wat hij eerder heeft kapot gemaakt. Hij kan zich gaan inzetten vóór de Groesbeekse natuur en herstel van ons bos.

Hij kan goed maken wat hij eerder heeft nagelaten. Hij kan nu wel gaan communiceren met bewoners over onze leefomgeving.

Meneer Keereweer heeft een enorme uitdaging!

Massale bomenkap bedreigt Nederlands bos

[Ingezonden brief ontbossing Nederland:]

De komende jaren zal in veel natuurgebieden grote hoeveelheden bos worden gekapt. Beheerorganisaties zoals Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer zijn massaal prachtige oude bossen aan het vernietigen om cultuurlandschappen te creëren. Enkele voorbeelden: project Heiderijk bij Nijmegen, Overasseltse en Hatertse Vennen bij Nijmegen, Kapse- en Veldersebos in Gelderland, Maasduinen in Limburg, de Veluwe (o.a. Landgoed De Haere als verbinding Cyriasische Veld en Beekhuizerzand), Dwingelderveld in Drenthe, Strubben/Kniphorstbos in Drenthe, Herperduinen bij Oss, Schaffelaarse Bos bij Barneveld, Baarnsche Bos, Veense Kreek in Zeeland, Wageningse berg, Rozendaalse Bos, Sallandse heuvelrug, Ulverhoutse Voorbos bij Breda, Leenderbos bij Eindhoven en Nationaal Park Drents Friese Wold. En het lijstje is nog lang niet compleet, er zijn nog veel meer gebieden waar massale bomenkap is gepland.

Als alle plannen doorgaan verdwijnt er enorm veel bos. Dit terwijl Nederland in vergelijking met onze omliggende landen al weinig bos heeft. In Nederland bestaat momenteel 11% van het oppervlakte uit bos: amper 200 m² bos per inwoner. Dit staat nu al in schril contrast met de 32% in Duitsland, 28% in Frankrijk en 22% in België. De ontbossing in Nederland is procentueel gezien even groot als de afname van het tropische regenwoud. Over de ontbossing in het buitenland hebben we het hoogste woord, vanwege de afname van Co2 opname. Voor het Nederlandse bos geldt het Co2 argument blijkbaar niet.

De bedreiging van onze bossen komt deze keer niet van de zure regen. De verantwoordelijken voor deze plannen zijn enkele natuurbeheerorganisaties, als Staatsbosbeheer (SBB) en Natuurmonumenten (NM) en de overheid. Zij zijn eenzijdig gericht op het creëren van cultuurlandschappen, als stuifduinen en heidevelden, ten koste van bos en natuurlijke ontwikkeling.

Paradepaardjes en drogredenen

Grote stukken bos moeten wijken voor heidegebied en/of stuifzandgebieden. Deze landschappen komen hier echter van nature niet duurzaam voor. Ze zijn ontstaan door massale kap en overbegrazing. De natuur laat hier geen spaan van heel. Ze verbossen snel. Heidevelden en zandverstuivingen zijn landschappen die stilstaan, waar de beweging, de natuurlijke ontwikkeling, is uitgehaald.

Om het creëren van cultuurlandschappen te rechtvaardigen wordt vaak een willekeurig ijkmoment gekozen waarnaar de initiatiefnemer terug wil: “In 1850 was hier heide”. Dit heeft echter niets te maken met natuur en natuurlijke ontwikkeling.

Daarnaast is biodiversiteit het grote toverwoord . Dit streven naar biodiversiteit is gericht op enkele soorten die (mede) afhankelijk zijn van deze landschappen die hier van nature niet voorkomen, maar elders in Europa, in hun eigen habitat, vaak veelvuldig voorkomen.

O.a. de zadelsprinkhaan, moet op verschillende plaatsen de bomenkap rechtvaardigen. Deze sprinkhaan, met zijn leefgebied rond de Middellandse Zee, heeft hier echter van nature geen leefgebied.

Deze dieren hier beschermen is ecologisch niet uit te leggen en peperduur. Bovendien gaan bestaande soorten juist weer verloren, zoals soorten paddenstoelen die juist naaldbomen nodig hebben, de zwarte specht of reeën die er minder schuilplaatsen vinden.

Slechts een kleine groep ecologen en biologen bepaalt dit natuurbeleid en geknutsel met natuur.

Ons eigen bos heeft echter een veel grotere biodiversiteit dan de te creëren landschappen.

Bomenkap lijkt een doel op zich geworden. Naaldbomen worden als ‘exoten’ bestempeld en ‘dus’ mogen ze worden gekapt. Het kunstmatig gemaakte landschap moet in stand worden gehouden, juist, door exotische dieren.

Elders worden “exoten” juist beschermd omdat ze dreigen te verdwijnen.

Voor onze natuurbeheerders lijkt de natuur zelf het nooit goed te doen. Alsof de natuur niet voor zichzelf kan zorgen. Zij willen hoe dan ook ingrijpen, bepalen wat natuur is, hoe de natuur er uit moet zien.

Waarom?

Of zijn de eigenlijke redenen: de eigen organisatie draaiende houden? Hebben economische belangen de overhand gekregen boven natuurbelangen? Het omvormen van bos naar heide levert immers veel werkverschaffing voor de natuurbeheerders op. Dit wordt bekostigd door de vaak maximale subsidies die voor deze projecten te krijgen zijn. Ook de onvermijdelijke instandhouding van de cultuurlandschappen vraagt weer veel (financiële) inspanning.

Het lijkt er op dat de wijze van subsidiering nu bepaalt dat natuurlijke landschappen worden omgevormd naar cultuurlandschappen, landschappen die hier zonder ingrijpen van de mens niet kunnen bestaan.

Ook moet SBB steeds meer commerciële activiteiten verrichten sinds de verzelfstandiging in 1998.

Maatschappelijk draagvlak ontbreekt

In veel van de genoemde gebieden zijn actiegroepen of stichtingen opgericht die de massale bomenkap willen stoppen en de belangen van natuur en bewoners verdedigen. Uit de meeste enquêtes die zijn gehouden blijkt dat steeds maar liefst 80% tot 95% van de ondervraagden tegen bomenkap is. Er is geen maatschappelijk draagvlak voor dergelijke kaalslag. Toch worden de plannen doorgedrukt en word je als groep niet serieus genomen. De plannen roepen dan ook steeds meer woede op onder de omwonenden.

Als politici en natuurbeheerorganisaties geen inhoudelijke argumenten meer hebben dan komen argumenten als “Het is opgelegd beleid, wij moeten dit uitvoeren” of “maar het wordt echt mooi”. Daar moet je het als omwonenden dan maar mee doen.

Schijndemocratie

Als bewonersgroep of actiegroep heb je nauwelijks inspraak. Veelal zijn de plannen al lang voorbereid en is de besluitvorming al rond voordat de omwonenden beseffen dat er iets gaat gebeuren met hun omgeving. Informatie wordt pas gegeven als de eerste machines aan hun vernielende werk beginnen. Je mag dan nog een bezwaarschrift indienen maar op geen enkel argument wordt inhoudelijk ingegaan. Alles wordt afgedaan met ‘het voldoet aan de normen’.

Zeer wonderlijk bij dit soort projecten, is dat er geen meetbare doelstellingen worden geformuleerd.

Waar geen draagvlak is, wordt die gecreëerd. Inhoudelijk kritiek wordt genegeerd. Als zoethoudertje krijg je een plekje in een klankbordgroep aangeboden. De besluitvorming is afgerond maar je mag wel meepraten over welke boom weg moet en welke (misschien) mag blijven staan. De voorwaarde om in een dergelijke klankbordgroep te komen is zeer discutabel: Je mag deelnemen, maar dan moet je je wel conformeren aan het project.

Waar willen we met de Nederlandse natuur naartoe?

Deze vraag moet opnieuw worden gesteld en hier moet een brede maatschappelijke discussie over worden gevoerd. En om die vraag te beantwoorden is het goed een pas op de plaats te maken. Nu bepalen een paar ecologen en biologen dat bepaalde diersoorten beschermd moeten worden en dat heide belangrijker is dan bos, en dat daar dan maar duizenden hectaren bos voor moet wijken. Andere diersoorten komen dan weer in het gedrang en daar hoor je de natuurorganisaties niet over.

Bekijk of de natuurdoelen die jaren geleden zijn bepaald nog wel de natuurdoelen zijn om nu na te streven.

Maak geen zogenaamde nieuwe natuur ten kosten van bestaande natuur. Laat de bossen staan!

Het geknutsel met en de vernietiging van natuur moet stoppen. Bij sommige ecologen en biologen begint dit besef gelukkig ook door te dringen!

Landschapsbeheerders, word weer natuurbeheerder! Heb vertrouwen in de natuur!

Ondertekend door:

• Mariska Akkermans en Machteld Meij, Stichting bewonersbelangen Hatertse en Overasseltse Vennen, www.vennengebied.nl

• Paul Baken en Margriet Timmermans, Actiegroep Red ons Bos, www.redonsbos.nl

• Mieke Vodegel, stichting de Woudreus, www.woudreus.nl

• Isolde van Overbeek, Voorzitster stichting De Bomenridders

• Gerard Hendriks, Stichting Groen Weert

• Toine van bergen, voorzitter DPS

Project Heiderijk gestopt, maar de kap gaat door

Het project Heiderijk, waar volgens de oorspronkelijke plannen 300 hectaren omgevormd zou worden tot heidelandschap is voorlopig gestopt. Na de eerste 86 ha natuurvernietiging heeft Heiderijk toegezegd tot 2015 te stoppen met de kap van bos.

Wat zien we echter:

• Staatsbosbeheer kapt iedere 4 jaar 1/3 van de bomen in een gebied tussen Malden en Nijmegen. In het Kraaiendal is al bijna 50 procent van de bomen van een rode stip voorzien. Zij noemen dit regulier onderhoud. Met het argument dat een bos alleen gezond kan blijven als SBB ingrijpt (lees bomen kapt) wordt een zich natuurlijk ontwikkelend stuk natuur weer een door mensenhanden gemaakt parklandschap. Op onze kritiek op de argumentatie van SBB, gaven ze onmiddellijk toe dat het hier slechts om houtoogst gaat.

• Natuurmonumenten is inmiddels bezig met de kap van bos bij het Jachtslot Mookerheide. NM liet in de Gelderlander weten dat “de natuur de regie hier heeft overgenomen”. Dat kan een club als Natuurmonumenten “uiteraard” niet accepteren. Natuur, daar moeten ze niets van hebben! Dit gebied behoort tot het plangebied van Heiderijk, waar niet meer gekapt zou worden.

• Ook op de Jansberg gaat NM aan de slag. Ook hier wordt de natuurlijke ontwikkeling van het landschap tot staan gebracht. Bomen worden gekapt, het gebied wordt verder verparkt. Het Landschap wordt gemaakt zoals NM het graag ziet.

• Rond het zweefvliegveld Malden (ook plangebied Heiderijk), gaat gekapt worden. Met de zelfde argumentatie als SBB gebruikt voor haar zogenaamde reguliere onderhoud, wordt ook hier het bos gekapt. Ook op het Maldens vlak wordt bos gekapt ten behoeve van heide. Project Heiderijk was gestopt tot 2015. Nee dus, het gaat gewoon door.

• In het Heumensoord en landgoed Driehuizen gaat gekapt worden met als argumentatie dat de mens in zou moeten grijpen om de natuur gezond te houden.

Wat hebben deze projecten met Heiderijk te maken?

Heiderijk was een groot project. 300 hectaren aan de natuur onttrekken, verparken en de natuurlijke ontwikkeling stil zetten. Dit heeft geleid tot grootschalig protest. Uit verschillende enquêtes bleek dat omwonenden niet gediend waren van dit project. 80 tot 90 procent gaf aan de boskap voor heide niet te willen. Naast de afnemende financiële middelen heeft dit protest mede geleid tot de stop van project Heiderijk.

Heiderijk heeft geleerd van de protesten. Projecten worden kleinschaliger. De plotselinge grote verandering van onze leefomgeving is minder. Het verzet is daarom ook kleiner.

Omwonenden worden geïnformeerd. Pogingen om het doel van de projecten uit te leggen verschijnen in de krant, echter met dezelfde, oneigenlijke argumentatie als bij project Heiderijk gebruikt werd. Van de toegezegde communicatie met tegenstanders van de boskap komt echter niets terecht. Vooral NM houdt zich doof voor elke vorm van inhoudelijke kritiek.

Kan de boskap niet meer plaatsvinden op grote schaal, dan maar stapje voor stapje. Het kleine beetje boslandschap dat we nog hebben in Nederland zal en moet verdwijnen.

En de herplantplicht waar Heiderijk zich toch al niet mee bezig hield, is vanuit het huidige kabinet afgeschaft!

Protesteer tegen deze boskap:

info@staatsbosbeheer.nl

info@natuurmonumenten.nl

Verder bij gemeente (Nijmegen, Heumen/Malden, Groesbeek, Mook) politiek etc.

Brief aan Mandigers van Natuurmonumenten

Beste meneer Mandigers, beste Fons,

In de Gelderlander van dinsdag 30-08-11 werden we (en velen met ons) weer verrast door uw volgende natuur vernietigingsproject. Het gebied bij het Jachtslot, dat langzaam weer aan de natuur teruggeven werd, moet van u weer in een willekeurige cultuurstaat worden teruggebracht. Want volgens u “gaat het jachtslot schuil achter een groene façade”. En die façade, die bomen, die natuur, wilt u laten verdwijnen.

Net als bij het project Heiderijk moet ook hier de natuur worden buitengesloten. De redenen waarom de argumenten voor project Heiderijk geen hout snijden, gelden hier ook.

Maar wat verbijsterend is, is te vernemen dat ondanks dat het project Heiderijk stilgelegd is, u hier zonder blikken of blozen aankondigt weer bomen te gaan kappen.

Project Heiderijk is stilgelegd. Er zou 4 jaar niet gekapt worden. De burgers zouden gehoord en betrokken worden in de besluitvorming over wel of niet kappen in dat gebied. Maar in het plangebied van Heiderijk, waar het bos rond het Jachtslot ook toe behoort, gaat u nu toch zonder enige inbreng van die omwonenden en gebruikers het bos kappen. U lapt de door u zelf gedane toezeggingen aan uw laars.

Dit gebied is een van nature bosgebied. Door ingrijpen van de mens heeft er in vroegere tijden een ecologische ramp plaatsgevonden. Dit leverde een kaal landschap op met een zeer geringe natuurwaarde. Die zogenaamde “prachtige doorzichten” van u zijn een gevolg van die ecologische ramp. Waarom moet in dit gebied ook open terreinen gemaakt worden? Heel Nederland is al één grote gecreëerde “doorkijk”, maar bossen hebben we bijna niet meer. Die bossen met een natuurlijke ontwikkeling, zijn het beschermen waard.

Het jachtslot is gebouwd in een van nature bosgebied. De natuur, zoals u zelf zegt, “nam de regie over”. En zo hoort het dus ook. Uw activiteiten om alles wat riekt naar natuur buiten te sluiten zijn onbegrijpelijk en niet te beargumenteren. Wij vragen ons dan ook af waar de naam Natuurmonumenten toch vandaan komt. We komen NM alleen nog tegen als u de natuur laat verdwijnen.

Waarom gaat u door met deze natuurvernietiging? Is het, net als bij Heiderijk, om de voortgang van uw organisatie veilig te stellen? Om werk te creëren?

Wanneer gaat u het breed gedragen protest tegen boskap eens serieus nemen? Uit enquêtes blijkt een zeer ruime meerderheid voor behoud van onze bossen te zijn.

Laat het groene gordijn rond het Jachtslot dicht!

Met vriendelijke groet,

Paul Baken en Margriet Timmermans

Actiegroep Red ons bos

p.s. lees ook het vorige actuele bericht, dat gelijktijdig met dit bericht geplaatst wordt over een overleg met SBB over de recente kap ten behoeve van "onderhoud"

Verslag gesprek SBB over "regulier onderhoud"

Datum: 31 augustus 2011

Aanwezig:

SBB: Iranda Vermij (afdeling communicatie regio Oost), Douwe Joustra (ecoloog),

Lobke Hek (boswachter, tot november vervangster van Nadja Lankamp).

Van ons: Paul Baken, Margriet Timmermans, Hans Peters (raadslid Sociaal Groesbeek).

SBB wilde het gesprek beperken tot het bos waar nu regulier onderhoud plaatsvindt. Voor ons is Heiderijk en het reguliere onderhoud niet geheel te scheiden. Het gaat om hetzelfde bos en er zijn veel overeenkomsten tussen beide projecten.

Waar over gesproken is:

Waarom dit regulier onderhoud?

Er is ruiterlijk toegegeven dat het om houtproductie gaat. Het Groesbeekse bos is aangewezen als productiebos en SBB moet de productienormen halen. Op de bordjes in het bos staat echter staat dat de ingreep nodig is om het bos gezond te houden. De aanwezigen van SBB konden niet aangeven waarom voor deze tekst gekozen is.

Communicatie

Wij hebben gevraagd: als het dan simpelweg gaat om houtoogst, zet dat dan gewoon op de bordjes, kom er naar buiten voor uit waarom je dit doet. Kom niet met ecologische onzinpraatjes met een hoog aaibaarheidsgehalte.

Zet ook niet in de krant dat alleen de houtopslag (jonge aangroei) verwijderd wordt, terwijl iedereen kan zien dat de grootste, dikste, rechtste bomen worden geveld. (Die brengen het meeste op).

Probeer als SBB ook geen bedrijven te werven om bossen aan te kopen met als lokkertje: goed voor de Co2, terwijl ons op een ander moment gezegd wordt: “acht, die paar bomen die gekapt worden in de buurt van Nijmegen, dat maakt niets uit voor de Co2”.

De aanwezigen van SBB erkenden dat we hier een punt hadden. Ze zien dat de communicatie anders moet. Zij zoeken echter naar vormen om informatie te geven aan burgers, uit te leggen waarom ze de dingen zo doen, hun manier van natuurbeheer zo goed mogelijk te verkopen. Wij benadrukken dat het gaat om eerlijke communicatie: zeg gewoon dat het gaat om de houtoogst. Verder gaat het ons ook om de gelijkwaardige discussie met SBB. We wensen niet eenzijdig geïnformeerd te worden (en dan komt het wel goed….)

De manier van kappen

Het gaat er zeer rigoureus aan toe in het bos. De menshoge banden van de machines woelen de grond volledig om. Al de ecologische excuustruzen (plantjes, dieren) worden daarmee om zeep geholpen.

Verder is het zo dat als de machines (harvesters) op weg naar een boom met rode stip een boom zonder rode stip tegenkomen die in de weg staat, deze gewoon uit de grond worden getrokken.

Beide feiten werden ruiterlijk toegegeven door de aanwezigen van SBB.

Wij vinden dat ook dit dan maar naar buiten gecommuniceerd moet worden: “om de hout te oogsten maken we het hele bos kapot. Het moet op deze manier, anders kost het teveel geld”.

Wie beslist

De aanwezigen verscholen zich achter de beleidsmakers: overheid en provincie bepalen welke bestemming er op een gebied ligt: hei, grasland, productiebos etc. Dit vonden wij wat al te gemakkelijk. Initiatieven komen vaak van SBB en worden overgenomen door beleidsmakers.

Hout gebruik in Nederland

Douw Joustra van SBB haalde een andere discussie erbij: er is een groep in Nederland die zegt dat het decadent is om hout te importeren uit landen met tropische regenwouden, voor gebruik in Nederland (b.v. in huis). Die groep staat dus voor het aanwijzen van een deel van de Nederlandse bossen als productiebos, om niet mee te werken aan de globale ontbossing.

Wij stellen dat er naar alternatieven gezocht kan worden: bv. landbouwgrond gebruiken om productiebos te plaatsen. En als hierover eerlijk gecommuniceerd zou worden: “we moeten bossen kappen om de ander landen niet leeg te roven”, zou er een maatschappelijke discussie op gang komen over o.a. het gebruik van hout.

Hoeveelheid kap, ontbossing

We waren het duidelijk oneens over enkele feiten:

• Is hier altijd zoveel gekapt als dit jaar? SBB zegt dat het Groesbeekse bos altijd een productiebos is geweest en dat er altijd evenveel geoogst is. Wij zien echter met het blote oog dat er nog nooit zoveel gekapt is als nu. In de ruim 30 jaar dat we hier in de omgeving woning, hebben we alleen op zeer kleine schaal houtoogst waargenomen. Verder hebben we vorig jaar nog te horen gekregen dat het Groesbeekse bos weliswaar ooit als productiebos is aangeplant, maar er in geen jaren meer (wezenlijk) van geoogst is.
• SBB beweert dat de hoeveel bos groeit in Nederland. Wij zien dat dit niet zo is. Niet alleen hier, maar op diverse plekken in Nederland. Op papier neemt het bos toe, o.a. doordat bos dat “gedund” is nog steeds als bos telt. Er staan echter bijna geen bomen meer in gedund gebied. SBB gaat uit van een telling in kubieke meter. Als bomen hoger worden, groeit de hoeveelheid bos, ook al zijn er minder bomen.

Kortom, allerlei administratieve trucs zorgen voor een vertekening van de werkelijkheid.

Informeren Groesbeek

Hans Peters van Sociaal Groesbeek heeft behoefte aan een informatieavond van SBB met de Groesbeekse bevolking.

Wij hebben benadrukt dan niet met mooie PowerPoint presentaties te komen, waarop de goed nieuws show gepresenteerd wordt. Durf te vragen aan de Groesbeekse bevolking: “wat vinden jullie ervan wat er in het bos gebeurt?”

SBB komt hierop nog terug.

Hoe verder

We denken niet dat SBB nu van alles gaat veranderen. Maar als er eerlijker over de motivatie tot boskap gepraat zou worden, hebben we een ander vertrekpunt. Het gaat dan niet meer over de ecologische prietpraat die geen stand houdt. De houtoogst is dan het uitgangspunt. Dan kun je van daaruit je discussie beginnen.

We hebben geconstateerd dat SBB het bos gebruikt als productiemiddel. De natuurwaarde komt pas op de zoveelste plaats.

“Regulier Onderhoud” in Groesbeekse bossen

Begin augustus 2011 is Staatsbosbeheer begonnen met, wat zij noemen, regulier onderhoud in een deel van de Groesbeekse bossen. (in de buurt van de Maldense Baan). Bomen, gemerkt met een rode stip, staan op de nominatie gekapt te worden. Als alle bomen met een rode stip gekapt worden, verdwijnt er (weer) een groot deel van ons bos.
Met een enorme machine (een harvester) worden de mooiste en grootste bomen in enkele seconden geveld. De harvester rijdt door het bos en maakt alles op zijn weg kapot. Paden worden kapot gereden, jonge planten worden vermorzeld en takken van bomen gereden.

Regulier onderhoud betekent eigenlijk altijd bomen kappen. Op bordjes aan de rand van het bos wordt uitgelegd dat het bos zonder ingrijpen van de mens niet gezond kan blijven. Wij denken dat juist door het steeds ingrijpen van de mens de natuur er zo slecht voorstaat.
Hoe zou, als je de redenatie van SBB volgt, de natuur het al die miljoenen jaren toch hebben kunnen redden zonder ingrijpen van de mens.
Ingrijpen (kappen) is helemaal niet nodig in ons bos. De natuur kan het allemaal zelf wel regelen. Daar hebben we SBB niet voor nodig.

Project Heiderijk ligt voor enkele jaren stil. Het lijkt er nu erg op dat het project onder het mom van regulier onderhoud in iets gewijzigde vorm toch doorgaat maar over een groter gebied verspreid.
We hoorden het bosbeheerders zeggen: bos heeft voor ons bijna geen ecologische waarde. Ze willen open terreinen, doorkijkjes en heide.
Alles wat gemaakt moet worden, alles wat van nature niet voorkomt, daar staan de “natuurbeheerders” voor.

Protesteer bij Staatsbosbeheer tegen deze vernietiging van het bos: www.staatsbosbeheer.nl (ga naar: contact).

“Red ons Bos” niet in klankbordgroep Heiderijk

Na het bijwonen van de informatieavond op 31 maart 2011 over de door Heiderijk op te richten klankbordgroep voor het plan Heiderijk, in de Mallemolen te Groesbeek, heeft de actiegroep Red ons Bos besloten geen zitting te nemen in deze klankbordgroep.

Wij zijn tot dit besluit gekomen omdat Heiderijk bij haar ambities blijft dat er in ons bosgebied een ander soort natuur moet komen. Dieren, die een landschap nodig hebben dat van nature niet in Nederland voorkomt, moeten beschermd worden door grote stukken van ons bos te vernietigen.

Deze ambitie staat in de klankbordgroep niet ter discussie.

Voor Heiderijk is de klankbordgroep opgericht om te bekijken of, na fase 1 van het project, haar ambities behaald zijn. Indien ze niet behaald zijn, mag de klankbordgroep meedenken hoe deze ambities (in een volgende fase van het project), alsnog behaald kunnen worden. Dat houdt in: meer bomen kappen.

Om te bezien of de ambitie is behaald moet het aantal dieren gemonitoord worden. De criteria voor dit monitoren kon of wilde Heiderijk op de informatieavond niet concreet benoemen. Ongeacht wat het monitoren dus oplevert kan Heiderijk nog steeds de beslissing elke kant op laten gaan.

Voor ons is deze monitoring niet relevant. Ongeacht de uitslag willen wij niet dat het plan doorgaat.

De vraag van de klankbordgroep zou wat ons betreft moeten zijn: wat wil je met de natuur in de omgeving? Natuurlijke ontwikkeling (een beetje bijsturen), en dus bos –de natuurlijk staat van dit gebied- behouden. Of wil je een heel ander landschap, n.l. een cultuurlandschap, dat niet duurzaam in Nederland kan bestaan, en waar erg veel bos voor moet wijken.

Heiderijk wil landschappen die hier alleen kunnen bestaan als ze door de mens zijn gemaakt en die steeds weer opnieuw peperduur onderhoud behoeven. De natuur laat er namelijk geen spaan van heel. De te beschermen dieren komen in hun natuurlijke landschap, elders in Europa, veelvuldig voor. Is het toch nodig ze te beschermen dan kan dat voor een fractie van de (financiële) inspanning daar.

De meningen zijn duidelijk. Heiderijk wil wensnatuur. Daarvoor heeft zij gekozen voor een ijkmoment in de geschiedenis met een maximaal ingrijpen in de natuur. Wij willen natuurlijke ontwikkeling. Wij willen dat Heiderijk van onze natuur, van natuur die zichzelf in stand kan houden, afblijft.

De meningen zullen zo blijven. De klankbordgroep is niet bedoeld (zo is duidelijk geworden deze avond) voor deze discussie. Meedoen in de klankbordgroep is achter de ambitie van Heiderijk staan en meegaan in het plan om wensnatuur te creëren en te praten over een boompje meer of minder. Daarvoor is een actiegroep die tegen de boskap is, niet bedoeld.

Heiderijk bepaalt waar de dialoog in de klankbordgroep over zal gaan. Voor de stem van de tegenstanders van wensnatuur ipv natuur is geen plaats. Uiteindelijk is er dus van het beloofde luisteren naar deze stem niet veel terecht gekomen.

Reactie op rapport Heiderijk door ministerie ELI

Met verbazing hebben we het verslag van het Ministerie van ELI betreffende ons handhavingsverzoek over de vergunning voor het plan Heiderijk gelezen. Het plan Heiderijk behelst het maken van een cultuurlandschap ter grote van 300 ha ten koste van het huidige bosrijke, natuurlijke landschap.Dit plan was gebonden aan een vergunning afgegeven door het toenmalige ministerie van LNV. Belangrijke beperkingen van deze vergunning waren:

• Dat er niet grootschalig geplagd mocht worden. Stukken van max. 0.5 ha.

• Dat er geen grootschalig materieel gebruikt mocht worden

• Niet kappen in het broedseizoen, met nog een extra beperking voor reptielen.

Daarnaast werd het plangebied omschreven met 23 ha dunnen en 25 ha kappen. Samen 48 ha

Voor een ieder die tijdens de werkzaamheden, en daarna, in het plangebied geweest is was zichtbaar dat Heiderijk zich niet hield aan de beperkingen.48 ha werden er ruim 80. De geplagde gebieden waren veel groter dan een halve ha. Enorme machines reden door het gebied en voerde hun werkzaamheden uit. En ook na 15 maart is er nog gekapt. Veel van de door ons geconstateerde zaken worden, volgens het rapport, door Heiderijk ook niet ontkend. Echter er is steeds, volgens het rapport, een deskundige geweest die heeft geconstateerd dat het meer, zwaarder en groter mocht dan volgens de vergunning was toegestaan. Bovendien was het altijd niet schadelijk voor de dieren die Heiderijk zegt te willen beschermen. Een voorbeeld uit het rapport: Over grootschalig plaggen is Heiderijk “van mening dat met deze uitvoeringswijze geen afbreuk is gedaan aan de instandhouding van beschermde soorten, omdat het dichte bos niet geschikt was als leefgebied voor reptielen en de werkzaamheden zijn uitgevoerd onder deskundige begeleiding”. Het ministerie accepteert deze argumentatie van Heiderijk. Wij vinden dit onbegrijpelijk. Er staat echt duidelijk in de vergunning dat grootschalig plaggen, groter dan stukken van een halve ha niet mag. Ook voor de andere punten van ons handhavingsverzoek gebruikt ELI een vergelijkbare redenering. Dat roept bij ons de vraag op wat de functie en het nut is van een vergunning die door het ministerie wordt afgegeven. Je hoeft je niet te houden aan de vergunning. Achteraf, met het verhaal dat een deskundige heeft gezegd dat het anders kan dan volgens die vergunning is toegestaan, kom je er wel mee weg.

We later het er niet bij zitten.

Persbericht Red ons Bos, 10 oktober 2010

Voorlopig geen verdere boskap in project Heiderijk

Uit de Gelderlander van afgelopen vrijdag en zaterdag vernamen wij dat de boskap tussen Nijmegen en Mook, in het kader van het project Heiderijk, voorlopig niet doorgaat. Dit project beoogt 300 ha geschikt te maken voor een heidelandschap. Hiervoor is al erg veel bos gekapt in fase 1 en staat er nog veel kap in de planning. De uitvoering van de eerste fase heeft massaal protest opgeleverd.

De stuurgroep heeft de beslissing over verdere boskap uitgesteld tot 2015. Dan zal er opnieuw bekeken worden of de aanleg van nieuwe heide gewenst is. De geplande uitvoering van fase 2 en 3 is losgelaten.

Volgens Fons Mandigers van Natuur Monumenten wordt er nu gekozen voor de weg van de geleidelijkheid, om draagvlak te creëren voor het vervolg van project Heiderijk. Bovendien wil men eerst wil men gaan onderzoeken of het nieuwe heidegebied zich naar verwachting ontwikkelt.

Onze reactie als actiegroep:

Uiteraard zijn wij blij met de beslissing om voorlopig niet meer te gaan kappen. De protesten van heel veel mensen uit de omgeving, die geen gecreëerd cultuurlandschap willen ten koste van het bos, hebben effect gehad.

Toch doet deze (voorlopige) beslissing geen recht aan het protest van al deze mensen en aan de uitkomst van diverse enquêtes. Je kunt niet anders dan constateren dat er geen draagvlak voor het project Heiderijk is. Een draagvlak gaan creëren is dan de wereld op zijn kop en een herhaling van de discussies die we het afgelopen half jaar gevoerd hebben.

Uit die discussie bleek dat de door Heiderijk genoemde argumentatie voor dit project mank gaat.

Heidelandschappen komen in Nederland niet duurzaam voor. Ze bestaan slechts doordat de mens ze heeft gecreëerd. Het laten bestaan van heidevelden gaat bijzonder moeizaam en is vaak tot mislukken gedoemd. In een heidelandschap is geen natuurlijke ontwikkeling meer. De mens bepaalt wat daar wel en niet mag groeien.

Heiderijk verschuilt zich achter Europese regelgeving met betrekking tot het beschermen van diersoorten. Die regelgeving bepaalt echter niet dat we bos moeten kappen voor heide. Zo is er ook Europese regelgeving om bos te beschermen. Daar hoor je Heiderijk nooit over. Om de bedreigde diersoorten te beschermen is deze (en ook andere) boskap niet nodig. Zie voor meer informatie hierover: www.redonsbos.nl .

De stuurgroep wil de komende jaren onderzoeken of de boskap het effect heeft wat ze beoogde. Of de gewenst doelen nu wel of niet behaald zijn, voor al de mensen die dit project niet willen, zijn beide uitkomsten een reden niet verder te gaan met dit project.

Als actiegroep zeggen we daarom:

Geen uitstel van vervolgplannen, maar afstel.

Geen draagvlak creëren, maar de enige juiste conclusie durven trekken: STOPPEN MET DIT PROJECT !

Namens Actiegroep Red ons bos

Paul Baken en Margriet Timmermans

www.redonsbos.nl

redhetbos@upcmail.nl

tel. 024-3978857 / 06-13845387

Stand van Zaken

We hebben een rustige periode achter ons, waar het activiteiten voor de actiegroep Red ons bos betreft. Inmiddels speelt er weer een en ander wat de moeite waard is om te vermelden:

Stuurgroep Heiderijk

De stuurgroep (vertegenwoordigers van alle partners in het project Heiderijk) zegt geen concrete plannen te hebben voor de volgende fase van Heiderijk. De begrippen 2^de en 3^de fase zijn losgelaten. Er moet eerst gemonitoord gaan worden, wat de eerste fase oplevert.

We blijven goed opletten of er niet verder gegaan wordt met Heiderijk onder de noemer “regulier onderhoud”.

In oktober heeft de stuurgroep een bijeenkomst, waar gepraat gaat worden over het vervolg van Heiderijk.

Informatieavond SP / Red het bos

Dinsdag 21 september was er een informatieavond van Red het bos (SP) over het project Heiderijk, in Brakkenstein. Wij, actiegroep Red ons bos, hebben een praatje gehouden. Andere sprekers waren: professor Zwart (Radboud universiteit), Fons Mandigers (Natuurmonumenten) en Hans v Hooft jr (SP).

Twee opvallende uitspraken van Fons Mandigers van NM:

“Alle soorten natuur in Nederland moeten gemaakt worden op plaatsen waar nu bos is”. En:

“We kunnen ons niet houden aan de herplant plicht omdat we helemaal niet zoveel terrein daarvoor hebben”. Hoezo herplant plicht!? Het lijkt ons dat als je aan die plicht niet kunt voldoen je niet zoveel moet kappen.

Zie ook http://nijmegen.sp.nl/weblog/2010/09/24/grote-opkomst-en-veel-discussie-over-het-bos/

Burgerinitiatief Groesbeek

Wij hadden een bezwaarschrift ingediend tegen het niet ontvankelijk verklaren van het Burgerinitiatief (waarmee je een voor de gemeente belangrijk onderwerp op de agenda van de Gemeenteraad kunt krijgen). Dat bezwaarschrift hebben we mondeling toegelicht. De commissie was niet gevoelig voor onze (terechte en logische) argumenten.

Het blijft vreemd dat een onderwerp als de boskap niet geschikt zou zijn voor het Burgerinitiatief. Welk onderwerp dan wel…..?????

Handhavingsverzoek

We hebben, in maart al, een handhavingsverzoek ingediend omdat er aanwijzingen waren dat Heiderijk de ontheffingsvergunning in het kader van de flora- en faunwet had overtreden. Uitslag hierover is nog steeds niet gekomen. Reden is dat LNV hier geen urgentie aan gaf, omdat het kappen inmiddels gestopt is. Wij hebben dit in ons voordeel omgedraaid: we weten inmiddels meer, dus kunnen het verzoek uitbreiden en verbeteren. We hebben het initiatief genomen voor een gesprek. Dat gesprek is er geweest, met de jurist van LNV die het handhavingverzoek behandelt. We hebben het handhavingverzoek toegelicht en uitgebreid. (we hadden gevraagd “de ontheffingsvergunning in te trekken. Dat hebben we omgevormd naar: “herstelmaatregelen treffen” en “aangifte doen van de overtreding”).

Het vervolg is dat iemand van A.I.D naar het gebied van de boskap zal komen om ter plekke de situatie te bekijken. Wij hebben tot twee maal toe een toezegging gehad dat we hierbij aanwezig mogen zijn. We kregen nu echter een mail van LNV dat alleen Heiderijk aanwezig mag zijn bij het onderzoek van de AID.

De delen van de handhaving die onder de boswet vallen, zullen bij een andere jurist neergelegd worden (de z.g. dunning, herplant, te veel hectare aangepakt).

Dit is een goed resultaat. Het betekent niet meteen dat we het handhavingverzoek zullen winnen, maar er is een bredere blik van de juristen op deze problematiek.

Verslag excursie SBB

Twee mensen van ons hebben meegedaan aan een excursie van Staatsbosbeheer (SBB). Deze was georganiseerd n.a.v. recente artikelen in de Regiodiek/Groesbeeks weekblad van Heleen Crul. Zij was ook bij de excursie aanwezig. SBB hoopte met deze artikeltjes weer nieuwe belangstelling voor de excursie te krijgen, maar de opkomst viel tegen, zo vond de boswacht van SBB.

Wat ons (weer) opviel is de (enige) nadruk die in de argumentatie door Heiderijk gelegd wordt op: beschermen van diersoorten. De verhouding doel/middel is geen item.

Over Mulderskop zei de boswachter: “het deel bij het bruggetje is inderdaad wat erg fors gedund”. De verwachting over de groei van heide op het geplagde deel van Mulderskop: “over 5 – 10 jaar ziet het er al heel anders uit”.

Excursie van Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer, voor de actiegroep

Op de bijeenkomst die we in juli als actiegroep gehad hebben met de stuurgroep Heiderijk, zijn we uitgenodigd voor een excursie. Deze gaat eind van de maand plaats vinden. We willen daar (weer) inhoudelijk tegenwicht bieden voor de argumenten die aangevoerd zullen worden.

Regulier onderhoud

Langs de Maldensebaan (van Biesseltsebaan naar Nijmeegse baan), staan erg veel rode stippen op de bomen. Rode stippen betekent: kappen (blauwe stippen betekent: laten staan). We hebben aan de boswachter van SBB gevraagd wat daarmee de bedoeling is, maar ze wist het niet precies. We vermoeden dat er veel bomenkap onder “regulier onderhoud” wordt geschoven.

Bijeenkomst “Panorama natuur”.

Aanstaande woensdag 6 oktober is er een bijeenkomst van een groep “Young professionals” die in opdracht van het Innovatienetwerk op zoek is naar een visie op natuur in Nederland. Ze hebben een conceptvisie geschreven, waarover op die avond gediscussieerd gaat worden. Op die bijeenkomst zijn allerlei mensen en organisaties aanwezig, o.a. ook weer: Natuurmonumenten. Wij gaan er ook naar toe.

Rotvos

Misschien gezien op TV, de NCRV-documentaire Rotvos.

Naar aanleiding van deze documentaire was er op 28 september een discussie in De Rode Hoed in Amsterdam. Harm Niesen, voorzitter van Faunabescherming, zei daar het volgende: het is idioot dat we in Nederland “alles op alle plekken willen controleren”. “Je moet beheer loslaten” luidt zijn stelling. En, “natuurbeschermers beschermen nauwelijks natuur”.

Dat hadden wij ook al geconstateerd. De grootste natuurvernietigingprojecten worden gedaan en ondersteund door zogenaamde natuurbeschermers.

Wij sluiten ons aan bij Harm Niesen: “hoe minder beheer, hoe meer natuur”.

Sprinkhaanreservaat

Heiderijk heeft zich van haar creatieve kant laten zien. Op het kruispunt Groesbeekseweg/Biesseltsebaan op het oude spoortje (vlakbij het Zweefvliegveld) liggen enkele houtsnijwerken met de tekst: “Sprinkhaan reservaat”. Heiderijk doet erg haar best om het project te blijven verkopen.

Plan Heiderijk, natuurbescherming of natuurdestructie ?

3000 jaar geleden stond er op onze stuwwal een dicht eikenwoud.

2000 jaar geleden stond er op onze stuwwal een dicht eikenwoud

1000 jaar geleden stond er op onze stuwwal een dicht eikenwoud

500 jaar geleden stond er op onze stuwwal een uitgedund eikenwoud

150 jaar geleden was onze stuwwal een vrijwel boomloos gebied met heidevelden en zandverstuivingen. (Vooruit, doorsneden met beukenlaantjes).

100 jaar geleden bestond onze stuwwal uit naaldboom-houtakkers en heidevelden.

1 jaar geleden bestond onze stuwwal uit gemengd bos met hier en daar nog wat heide.

De ecologische memorie van Heiderijk is wel erg kort gezien hun mantra dat de natuur teruggebracht moet worden naar haar oorspronkelijke staat; het heideveld. Heidevelden zijn geen oorspronkelijke natuur. Heidevelden zijn het product van vernieling, door mens en vee, van het oorspronkelijke eikengedomineerde loofwoud.

Deze vernieling begon in de late middeleeuwen en kwam enerzijds door boskap t.b.v met name de scheepsbouw, anderzijds door overbegrazing door schaapskuddes en het afplaggen van de rijke bosgrond t.b.v. van bemesting van elders gelegen akkers.

Soms ging de vernietiging zo ver dat er zelfs uitgestrekte zandverstuivingen ontstonden. Onnatuurlijke woestijnvorming in een vochtig zeeklimaat klimaat was een feit. Een milieuramp tekende zich af. Er werd hard ingegrepen; door herbebossingsprogramma’s werd deze ontwikkeling gestopt.

Bijkomend voordeel van deze herbebossing was de bruikbaarheid van het hout als stutmateriaal in de Limburgse kolenmijnen. Sinds de sluiting van die mijnen zijn veel houtakkers met rust gelaten en is er op veel plaatsen een natuurlijke ontwikkeling van het bos in gang gezet (niet door de mens maar door de natuurdynamiek zelf !!) gepaard gaande met een enorme toename van de biodiversiteit. Tot voor kort. Want de hervernietiging (spellingcontrole kent dit woord niet haha) van het bos heeft een aanvang genomen.

Biodiversiteit is ook het toverwoord in het plan Heiderijk.

Er wordt gesteld dat de fauna en flora van een heide en/of zandverstuiving uniek is en derhalve beschermd moet worden. Wat er niet bij verteld wordt is dat we het hier uitsluitend hebben over pioniersoorten die in de natuurlijke dynamiek geen lang leven beschoren zijn en zullen moeten wijken voor de natuur die in het huidige klimaat en geomorfologische omstandigheden wel blijvend is.

Tenzij je de natuurlijke dynamiek bij herhaling verstoort door permanente boomverwijdering en overbegrazing. Dan pas is een heideveld of een zandverstuiving een blijvend verschijnsel. Bij Milieudefensie noemen ze dit tuinieren (sic). Wie zelf de grootschalige boskap in ogenschouw neemt ziet de destructie. Wie zich bewust is van de echte oorspronkelijke natuur beseft dat het plan Heiderijk gebaseerd is op foute aannames en emoties.

Verbijsterend is het feit dat m.n. Natuurmonumenten en ook Milieudefensie zich in deze natuur- en milieuvijandig opstellen. Ik krijg het idee dat deze clubs iets teveel geïntegreerd zijn in het establishment en wel erg afhankelijk zijn geworden van subsidies.

Subsidies die je kunt schudden als je het bos met rust laat en die je met tonnen tegelijk krijgt als je heidevelden gaat construeren.

Volgens Heiderijk c.s. zijn bovenstaande observaties slechts gebaseerd op emotie. Hen wil ik dan nog eens het volgende puur op ratio gebaseerde feit meegeven:

Een bos zal zonder menselijk ingrijpen nooit veranderen in heide. Een heide zal zonder menselijk ingrijpen veranderen in bos. Er bestaat vanuit de natuurlijke dynamiek bezien geen enkel rationeel argument om heidevelden en/of zandverstuivingen te creëren en met alle geweld (en destructie) deze in stand te houden.

Lang leve ons bos !

Malden 27 mei 2010, Gert de Graaf.